Powrót Główna

Zamek Książąt Pomorskich

Dawna siedziba książąt z pomorskiej dynastii Gryfitów usytuowana jest na wysokiej skarpie, blisko Odry. Już we wczesnym średniowieczu był tu silnie ufortyfikowany słowiański gród. W 1124 r. kiedy z misją chrystianizacyjną przybył do Szczecina biskup Otton z Bambergu stała tu świątynia boga Trzygłowa i drewniany dwór księcia Warcisława I, twórcy dynastii. Ponad sto lat później Barnim I Dobry nazwał się „księciem na Szczecinie” i nadał miejskie prawa magdeburskie (1243). Początek dzisiejszemu zamkowi dał jednak jego wnuk, Barnim III, który w 1346 r., łamiąc przywileje szczecińskiego patrycjatu rozpoczął wznoszenie tzw. kamiennego domu i kaplicy św. Ottona, która była też nekropolią książęcą. Ostatni władca, Bogusław XIV, zmarł bezpotomnie w roku 1637, podczas wojny 30-letniej. W sierpniu 1944 r. naloty dywanowe na Szczecin spowodowały ogromne zniszczenia zamku. Powojenna rekonstrukcja (1958-1980) nawiązała do stylu renesansowego. Dzisiaj zamek to kulturalne centrum z Operą na Zamku, Muzeum Zamkowym, Gabinetem Lubinusa, Celą Czarownic, galeriami, kameralnym teatrem i kinem, muzyczną sceną na dużym dziedzińcu. Poza tym znajduje się tu Zachodniopomorski Urząd Marszałkowski, a w skrzydle menniczym Centrum Informacji Kulturalnej i Turystycznej.